ابيض مىباشد . « 1 » ابراهيم در نشستى كه با ماه‌پرستان داشت ، با جمع آنان همصدا گشت و براى اين كه آنان را به سوى حجّت و دليل پيش ببرد ، وقتى ماه طلوع كرد ، گفت : « اين ربّ و خداوندگار من است » . ( ماه ، تقويم آسمانى ، هدايتگر مسافران شب‌گرد ، روشنىبخش كلبه‌ها و مونس صاحبدلان مىباشد ) ؛ امّا وقتى ماه در تاريكى و محاق فرورفت ، اظهار داشت : « اگر پروردگارم مرا راهنمايى نكند مسلما از گمراهان خواهم بود » ؛ كنايه از اين كه راهنمايى و هدايت ماه بسيار محدود و غير ثابت و موقت است و انسان را از هدايت پروردگار بىنياز نمىگرداند . احتجاج با خورشيدپرستان ستونى را كه در تصوير مىبينيد ، سنگ نوشته حمورابى است كه در قسمت بالاى آن شاه را در حالتى نشان مىدهد كه فرمان نوشتن قانون‌نامه را از خداى خورشيد كه بزعم آنها خداى دادگرى نيز بود ( ! ) دريافت مىكند . اين ستونها كه 282 قانون حمورابى به خطّ ميخى بر آن نوشته شده هنوز باقى است و مىتوان آن را خواند . روحانيان بابل ، خورشيد را به عنوان إله و معبود مىپنداشتند . حضرت ابراهيم ( ع ) در احتجاج با قوم ، عقايد مشركان را تحت آزمون قرار داد . او

--> ( 1 ) . مجمع البيان ، ج 4 ، ص 323 .